360 :: panoramiczna podróż sferyczna w 1344 odcinkach

W sennej atmosferze dzieci grają w piłkę na torach tramwajowych pod kościołem Narodzenia Najświętszej Marii Panny.

"Cerkiew parafialna greckokatolicka św. Paraskewii w Kwiatoniu (obecnie kościół pomocniczy rzymskokatolicki) datowana jest na 2. poł. XVII w. (tradycja podaje nawet rok 1700). Cerkiew była wielokrotnie remontowana w XIX i XX w. Świątynia jest wręcz klasycznym przykładem zachodniołemkowskiej architektury cerkiewnej, a ze względu na swoje proporcje uważana za jedną z najpiękniejszych cerkwi w Polsce. Wzniesiono ją w konstrukcji zrębowej, ściany i dachy pokryte są gontem. Nad nawą i prezbiterium strzeliste dachy namiotowe, łamane uskokowo, zwieńczone zostały baniastymi wieżyczkami z latarniami pozornymi i cebulkami. Najwyższa cerkiewna wieża na Łemkowszczyźnie ma konstrukcję słupowo-ramową. Nad pochyłymi ścianami jest osadzona izbica z ozdobną falbanką, całość nakryta hełmem, analogicznym do pozostałych zwieńczeń. Jest to cerkiew trójdzielna, o poszczególnych częściach zbudowanych na rzutach kwadratu. Babiniec w całości mieści się pod wieżą i otacza go zahata. Wewnątrz, w nawie i prezbiterium widoczne są dachy namiotowe, a w babińcu strop płaski. Wystrój wnętrza stanowi polichromia o motywach figuralnych i ornamentalnych z 1811 r. Zachowało się tu kompletne wyposażenie: ikonostas autorstwa M. Bogdańskiego z 1904 r., w prezbiterium ołtarz główny z XIX w., dwa ołtarze boczne z ikonami Matki Boskiej z Dzieciątkiem oraz Zdjęcia z Krzyża." (Szlak Architektury Drewnianej, Kraków 2005).

"Cerkiew parafialną greckokatolicką św. Dymitra w Śnietnicy zbudowano w 1755 r. W latach 1947-97 cerkiew użytkowana była jako kościół rzymskokatolicki. [...] Pierwotnie światynia posiadała układ trójdzielny; po przebudowie jest dwudzielna. Przy prezbiterium od północy znajduje się zakrystia. Zdobiąca wnętrze polichromia architektoniczno-figuralna z 1936 r. jest dziełem J. Bogdańskiego. W wyposażeniu znajduje się barokowy ikonostas z XVIII w., także autorstwa Bogdańskiego, pozostałe ikony, nieznanego autora, pochodzą z 1756 r. W prezbiterium mieści się barokowy ołtarz z rzeźbami św. św. Piotra i Pawła, w nawie dwa późnobarokowe ołtarze boczne: po stronie północnej z ikoną Ukrzyżowania, po stronie południowej bogato rzeźbiony i polichromowany, z ikonami Ofiarowania Chrystusa w Świątyni oraz Chrystusa w Grobie." (Szlak Architektury Drewnianej, Kraków 2005).