360 :: panoramiczna podróż sferyczna w 2210 odcinkach

Torre de armas z końca XVI wieku wznosi się na zamykającym zatokę Oristano cyplu Capo San Marco. W dole widać ruiny rzymskiego miasta Tharros z charakterystycznymi dwoma kolumnami.

W całej Sardynii można naliczyć kilkadziesiąt, jak nie kilkaset takich wież, zbudowanych przez Hiszpanów w XVI i XVII wieku. Zadaniem ich załogi była obserwacja morza i podnoszenie alarmu w razie dostrzeżenia nadpływających arabskich piratów.

Początki katedry sięgają XII wieku, jednak jej gmach był wielokrotnie przebudowywany, szczególnie w XV wieku. Obecny budynek jest wynikiem odnowy, prowadzonej od roku 1803 przez lokalnego architekta Salvatora Are. Katedrę rekonsekrowano w 1809, a dekoracje i wyposażenie wnętrza pochodzą z XIX wieku. Wnętrze - jednonawowe z czterema bocznymi kaplicami - jest przykryte sklepieniem kolebkowym. Nad prezbiterium wznosi się ośmiokątna kopuła; od nawy oddziela je balustrada i trzystopniowe schody z marmurowymi rzeźbami lwów. Główny ołtarz pochodzi z XVII wieku; wieńczą go postacie patronki kościoła oraz świętego Emiliusa i Priamusa, patronów miasta.

Barwne freski w absydzie, przedstawiające sceny z życia Chrystusa i przypisywane pizańskiemu artyście, pochodzą z XI lub XII stulecia. Warto też zwrócić uwage na małą kamienną rzeźbę na ścianie nawy, przedstawiającą głowę Konstantyna I, miejscowego władcy, który wedle podań ufundował świątynię i został w niej pochowany.