Nie działa? Zainstaluj DevalVR, QT lub Flash  polski English Feed RSSŚledź nas na TwitterzeŚledź na Pintereście
Szukaj w panoramach:
»
Wnętrze XVIII-wiecznej drewnianej cerkwi pw. Przemienienia Pańskiego w Czerteżu koło Sanoka. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Wnętrze XVIII-wiecznej drewnianej cerkwi pw. Przemienienia Pańskiego w Czerteżu koło Sanoka.

"Cerkiew została wzniesiona w 1742 r. staraniem Jana Pacławskiego, miejscowego parocha. Gruntownie remontowana w 1836 r. — pierwotne kopuły nad prezbiterium i nawą zamieniono wówczas na dachy dwuspadowe, a wewnątrz pomieszczeń wprowadzono pozorne sklepienia kolebkowe. Dalsze remonty miały miejsce w latach 1921, 1967 i 1998. W 1946 r. cerkiew zamieniono w kościół rzymskokatolicki. Po remoncie w 1967 r. władze planowały mimo sprzeciwu wiernych urządzić w świątyni muzeum. W Boże Narodzenie tego roku parafianie siłą sforsowali zamknięte drzwi, a wiosną 1968 r. obiekt przywrócono do kultu. Gdy w 1995 r. ukończono nowy, murowany kościół (po przeciwnej stronie szosy), cerkiew wróciła w ręce grekokatolików. Jest to wyjątkowo piękna świątynia, nawiązująca do architektury najstarszych drewnianych cerkwi ruskich." (Cerkwie drewniane Karpat, Pruszków 2003)

We wnętrzu wciąż brakuje ikonostasu, wywiezionego jakiś czas temu do muzeum w Sanoku, jednak opiekujący sie cerkwią pan Jan przekonuje, że już w przyszłym roku wróci on na swoje miejsce. Na ścianach nawy odnowione niedawno polichromie, przedstawiające św. Olgę i św. Włodzimierza Wielkiego.

• Dodano do galerii Rozmiar: 3,8 MBWyświetleń: 6204 (#526)
Cerkiew Przemienienia Pańskiego w CzerteżuKrzyże na cerkwi w CzerteżuPo cerkwi w Czerteżu oprowadza pan Jan HałajcioMalowidło na antependium ołtarza w cerkwi w CzerteżuMalowidło na antependium bocznego ołtarza w cerkwi w CzerteżuFragment inskrypcji nad wejściem do cerkwi w CzerteżuOkucie drzwi do cerkwi w CzerteżuTablica na cerkwi w Czerteżu
XVII-wieczna cerkiew pw. Wniebowstąpienia Pańskiego w Uluczu nad Sanem na Pogórzu Przemyskim. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
XVII-wieczna cerkiew pw. Wniebowstąpienia Pańskiego w Uluczu nad Sanem na Pogórzu Przemyskim.

Wikipedia: "Według tradycji powstała w latach 1510-1517 i do niedawna uważana była za najstarszą drewnianą cerkiew w Polsce. Badania dendrologiczne wykazały, że cerkiew powstała w roku 1659 z drewna ściętego o rok wcześniej. Tym samym za najstarsze uznawane są cerkwie w Radrużu i Gorajcu.
Według miejscowej legendy cerkiew miała powstać u stóp wzgórza Dębnik, w miejscu, gdzie dziś stoi murowana kapliczka. Zwieziono tu materiały budowlane, lecz te nazajutrz znikły. Odnaleziono je na szczycie wzgórza i z trudem zwieziono na dół. Sytuacja powtórzyła się po raz drugi i trzeci. Wtedy uznano to za znak z nieba i cerkiew zbudowano tam, gdzie w cudowny sposób trafiły materiały.
Początkowo cerkiew wchodziła w skład monastyru bazyliańskiego. Zespół otoczony był dwoma pierścieniami kamiennych murów obronnych o nieregularnych kształtach, wymuszonych ukształtowaniem wzgórza. W linii muru znajdowały się dwie bramy wejściowe z drewnianymi wieżami. Nad bramami (lub tylko nad główną, wschodnią) znajdowały się dzwonnice. Cerkiew przechodziła wiele remontów, podczas jednego z nich zmieniono dach namiotowy nad nawą na ośmioboczną barokową kopułę, jakie budowane były zazwyczaj tylko w bogatych cerkwiach wielkomiejskich. Ostatni poważny remont odbył się w latach 60. XX w., podczas którego wiele elementów wymieniono na nowe, niekoniecznie wiernie odtwarzając stan pierwotny.
W 1744 r. bazylianie przenieśli się do Dobromila (podobnie, jak mnisi z nieodległej Posady Rybotyckiej) a świątynia służyła do roku 1925 miejscowej ludności. Jedna z wież spłonęła tuż przed II wojną światową. Po 1947 r. z polecenia dyrektora tutejszego PGR-u rozebrano drugą basztę, mury obronne oraz zdarto blachę z dachów cerkwi.
Na cmentarzu grzebalnym w pobliżu cerkwi zachowało się kilka starych, kamiennych nagrobków. Na krawędzi wypłaszczenia odnaleźć można resztki muru obronnego. W 1990 r. przed cerkwią umieszczono tablicę poświęconą księdzu Michałowi Werbyckiemu, autorowi muzyki do pieśni Szcze ne wmerła Ukrajina (Ще не вмерла Українa), hymnu narodowego Ukrainy.
Obecnie obiekt stanowi filię Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku.".
• Dodano do galerii Rozmiar: 5,8 MBWyświetleń: 6122 (#545)
Cerkiew w UluczuCerkiew w UluczuCerkiew w UluczuCerkiew w UluczuCerkiew w UluczuPonadstuletni nagrobek przy cerkwi w UluczuCerkiew w Uluczu
Wnętrze barokowego kościoła w Kalwarii Pacławskiej koło Przemyśla. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Wnętrze barokowego kościoła w Kalwarii Pacławskiej koło Przemyśla.

W południowym ramieniu transeptu znajduje się XVIII-wieczny ołtarz z uznawanym za cudowny obrazem Matki Bożej Kalwaryjskiej.

"W 2. poł. XVII w. kasztelan lwowski Andrzej Maksymilian Fredro postanowił zgodnie z ówczesną modą zbudować w swoich włościach kalwarię. Do takiego założenia potrzebna była góra z płynącą u jej stóp rzeką. Warunki te spełniało wzgórze nad Wiarem koło należącego do Fredry Pacławia. W 1668 r. kasztelan sprowadził tu ojców franciszkanów, dla których ufundował drewniany kościół i klasztor. W ciągu trzech lat ukończono budowę kaplic kalwaryjskich, rozmieszczonych na stokach klasztornego wzgórza i w dolinie Wiaru. Fundator polecił swemu synowi, bawiącemu wtedy w Rzymie, by wystarał się u papieża Klemensa X o odpusty dla nowego sanktuarium. W 1679 r. przeniesiono do kościoła w Kalwarii cudowny obraz Matki Boskiej zwany Kamienieckim, pochodzący z Kamieńca Podolskiego, zajętego wówczas przez Turków.

Legenda mówi, że Turcy wyrzucili obraz ku pośmiewisku na śmietnik. Pewnemu pobożnemu starcowi ukazała się we śnie Matka Boża i poleciła mu zanieść go do Kalwarii. Gdy po drodze nocował w Samborze, gospodarze umieścili obraz w skrzyni. Na wierzchu miał spać ich syn, ale trzykrotnie staczał się na podłogę. Gdy skrzynię otworzono, okazało się, że obraz jaśnieje niezwykłym światłem.

Kalwaria Pacławska od początku była ważnym ośrodkiem kultu maryjnego i celem masowych pielgrzymek z całej południowo-wschodniej Polski. Wiernych przyciągał zwłaszcza obraz Matki Bożej, z czasem nazwanej Pacławską. W 1882 r. podczas jego koronacji przez biskupa przemyskiego Łukasza Soleckiego zgromadziło się przeszło sto tysięcy wiernych.

Pierwotny kościół i klasztor fundacji Fredry spłonęły doszczętnie w połowie XVIII w. Obecnie istniejący barokowy zespół zbudowano w latach 1770-75 z fundacji Szczepana Dwernickiego z Tarnawy Wielkiej, cześnika przemyskiego. Konsekrował go w 1776 r. Jakub Walery Tumanowicz, biskup kamieniecki. 30 września 1855 r. obiekty zostały poważnie uszkodzone przez kolejny pożar - tym razem odbudowano je ze składek społeczeństwa. Kolejne przebudowy i remonty kościoła miały miejsce w 1862 r. i przed II wojną światową." (Stanisław Kryciński: Pogórze Przemyskie, Pruszków 2007).

• Dodano do galerii Rozmiar: 4,4 MBWyświetleń: 6517 (#454)
Matka Boża Kalwaryjska z Kalwarii PacławskiejKościół w Kalwarii Pacławskiej: figura z głównego ołtarzaKościół w Kalwarii Pacławskiej: figura z głównego ołtarzaKościół w Kalwarii Pacławskiej
Wnętrze XVIII-wiecznego kościoła franciszkanów w Przemyślu. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Wnętrze XVIII-wiecznego kościoła franciszkanów w Przemyślu.

"Zespół klasztorny franciszkanów powstał w latach 1754-1780. Jego fundatorami byli: biskup Wacław Sierakowski, wojewoda kijowski Franciszek Salezy Potocki, Wawrzyniec i Sebastian Morscy. Kościół pw. św. Marii Magdaleny wzniesiono z wykorzystaniem murów poprzedniej świątyni. Po pożarze w 1864 r. obniżono dach, uproszczono architekturę wież i usunięto rokokowe rzeźby z nisz fasady. Od 1975 r. prowadzona jest restauracja kościoła, m.in. na podstawie zachowanych śladów przywrócono pierwotną kolorystykę tynków zewnętrznych.
Kościół jest budowlą późnobarokową z dwuwieżową fasadą. W doskonale skomponowanym wnętrzu zachowało się oryginalne wyposażenie z czasu budowy. Zwracają uwagę bogate rokokowe ołtarze, prospekt organowy i konfesjonały. W ołtarzach rzeźby znanych lwowskich twórców: Piotra Polejowskiego, Antoniego Osińskiego i Stefana Grodzickiego. Rokokową polichromię sklepienia i ścian wykonał Stanisław Stroiński. Na jednym z przedstawień wizerunek nieistniejącego już przemyskiego ratusza." (Stanisław Kryciński: Pogórze Przemyskie, Pruszków 2007).
• Dodano do galerii Rozmiar: 3,9 MBWyświetleń: 5851 (#625)
Kościół franciszkanów w PrzemyśluKościół franciszkanów w PrzemyśluKościół franciszkanów w PrzemyśluKościół franciszkanów w PrzemyśluKościół franciszkanów w Przemyślu
Wnętrze kościoła archikatedralnego pw. św. Jana Chrzciciela i Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Przemyślu. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Wnętrze kościoła archikatedralnego pw. św. Jana Chrzciciela i Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Przemyślu.

"Przemyską katedrę wzniesiono w latach 1460-1495. Prezbiterium stoi w miejscu, gdzie znajdowała się wcześniej rotunda św. Mikołaja. Do jej budowy użyto ciosów kamiennych z rozebranej XII-wiecznej cerkwi księcia Wołodara. W 1495 r. świątynia częściowo spłonęła podczas najazdu Tatarów. Odbudowa trwała z przerwami do 1549 r. Budowli nadano wówczas charakter obronny, otaczając ją dodatkowo murem ze strażnicą. W 1578 r. starosta przemyski Jan Tomasz Drohojowski ufundował rodową kaplicę. w latach 1728-1732 dokonano gruntownej przebudowy w duchu baroku; m.in. wymieniono ołtarze i dobudowano kaplicę Fredrów. Zaraz po zakończeniu prac runęło nowe sklepienie nawy, którego odbudowa ciągnęła się do 1743 r. W latach 1883-1913 trwała restauracja świątyni pod kierunkiem Tomasza Prylińskiego; prezbiterium odzyskało charakter gotycki, piękny, barokowy ołtarz główny zastąpiono dużo mniej udanym, neogotyckim." (Stanisław Kryciński: Pogórze Przemyskie, Pruszków 2007).
• Dodano do galerii Rozmiar: 4,0 MBWyświetleń: 6152 (#539)
Katedra w Przemyślu: nagrobek kasztelana przemyskiego Jana Fredry z połowy XVII w.Katedra w Przemyślu: nagrobek Anny Fredro z połowy XVII w.Katedra w Przemyślu: nagrobek biskupa Jana Dziaduskiego (zm. 1559)
Pokaż lokalizację wszystkich panoram
Kontakt
Zainteresowany?
Napisz maila na adres
panoramy@zbooy.pl
Najnowszy komentarz
Środa, 13 października 2010: Cel naziemny na poligonie lotniczym Axalp-Ebenfluh w Alpach Szwajcarskich tuż po zakończeniu pierwszego dnia corocznych ćwiczeń Axalp 2010
Poligon Axalp-Ebenfluh (2)
1st you have made so good and nice pictures of the airshow. 2nd I cant believe what you are holding there in front of a sign saying not to touch any remainings of ammo. How stupid (sorry) is this? Its dangerous, look at the one whos holding the yellow shell, this is most prob a HEI round; because of people like you, all the show get more and more restricted. Can you imagine what it means [...] (Andy)
© Szymon "Zbooy" Madej
2005–2017