Nie działa? Zainstaluj DevalVR, QT lub Flash  polski English Feed RSSŚledź nas na TwitterzeŚledź na Pintereście
Szukaj w panoramach:
»
Wnętrze kościoła śś. Szymona i Heleny przy placu Niepodległości w Mińsku, zwanego popularnie Czerwonym Kościołem (Чырвоны касцёл). 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Wnętrze kościoła śś. Szymona i Heleny przy placu Niepodległości w Mińsku, zwanego popularnie Czerwonym Kościołem (Чырвоны касцёл).

"Został zbudowany w latach 1905–1910 wg projektu Tomasza Pajzderskiego w stylu neoromańskim, budowę nadzorował Władysław Marconi. Jego fundatorem był Edward Woyniłłowicz, wezwanie otrzymał na pamiątkę zmarłych przedwcześnie jego dzieci Helenki i Szymona. Budynek był wzorowany na podobnym kościele znajdującym się w Jutrosinie, wybudowanym przez tego samego architekta. Mury kościoła zbudowano z cegły sprowadzonej spod Częstochowy, a dachy pokryto dachówką z Włocławka.

W 1923 świątynia została zbezczeszczona przez bolszewików, dziewięć lat później ostatecznie ją zamknięto, przekazując budynek Państwowemu Teatrowi Polskiemu Białoruskiej SRR. Przed II wojną światową zamieniono go na kino. Podczas okupacji niemieckiej (1941–1944) kościół był otwarty dla wiernych, po zajęciu Mińska przez wojska radzieckie znów służył jako kino ("Sawieckaja Biełarus"), dokonano jego wewnętrznej przebudowy. W wyniku pierestrojki świątynia została zwrócona w 1990 białoruskim katolikom (korzystają z niej również unici), po czym przeszła gruntowną rekonstrukcję. Obecnie jest centrum życia religijnego, społecznego i kulturalnego mińskich katolików, działają przy nim biblioteka, chór i teatr młodzieżowy. We wrześniu 2007 decyzją władz Mińska ulicy przy kościele nadano imię Edwarda Woyniłłowicza." (Tekst z Wikipedii).

• Dodano do galerii Rozmiar: 3,2 MBWyświetleń: 2003 (#2286)
Szopka w Czerwonym Kościele w MińskuSzopka w Czerwonym Kościele w Mińsku
Wnętrze prawosławnej cerkwi garnizonowej pw. św. Mikołaja z 1876 roku, położonej w centrum Twierdzy Brzeskiej na Białorusi. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Wnętrze prawosławnej cerkwi garnizonowej pw. św. Mikołaja z 1876 roku, położonej w centrum Twierdzy Brzeskiej na Białorusi.

"Jest świątynią łączącą w sobie elementy neoromańskie i styl pseudoruski. W 1919 r. przebudowano ją na potrzeby obrządku katolickiego - posługi pełniono wówczas w kościele św. Kazimierza. W 1939 r., gdy Brześć zajęła armia radziecka, budowlę zdegradowano do roli kasyna! W trakcie ataku wojsk niemieckich została zniszczona; kolejne dziesięciolecia przetrwała jako ruina. Do prawosławnych to, co zostało ze świątyni - czyli właściwie same mury zewnętrzne - wróciło w 1994 r. Przez kolejne lata trwały misterne prace restauracyjne. Dziś cerkiew znów nakrywa płaska, złocona kopuła. We wnętrzach szczególny urok mają neoromańskie żeliwne kolumienki podtrzymujące sklepienie." (Andrzej Kłopotowski: Białoruś. Przewodnik, Gliwice 2012).
• Dodano do galerii Rozmiar: 4,5 MBWyświetleń: 2492 (#2072)
Cerkiew św. Mikołaja w BrześciuGłowica neoromańskiej żeliwnej kolumienki w cerkwi św. Mikołaja w Brześciu
Wnętrze cerkwi Trapeznej ("Refektarzowej") w górnej części kompleksu Ławry Kijowsko-Peczerskiej w Kijowie. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Wnętrze cerkwi Trapeznej ("Refektarzowej") w górnej części kompleksu Ławry Kijowsko-Peczerskiej w Kijowie.

Patronami świątyni są święci mnisi Antoni i Teodozjusz, XI-wieczni fundatorzy ławry. Sam budynek powstał w latach 1893-1895, kiedy w tutejszym klasztorze żyło ponad tysiąc mnichów.
• Dodano do galerii Rozmiar: 4,1 MBWyświetleń: 1952 (#2297)
Wnętrze dawnego kościoła Jezuitów, obecnie cerkwi garnizonowej pod wezwaniem śś. Piotra i Pawła we Lwowie. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Wnętrze dawnego kościoła Jezuitów, obecnie cerkwi garnizonowej pod wezwaniem śś. Piotra i Pawła we Lwowie.

"Jezuitów sprowadził do Lwowa arcybiskup Dymitr Solikowski w r. 1583. Po długich sporach o wybór miejsca pod ich kościół i klasztor i po uporczywym procesie ze Żydami zdołali wreszcie jezuici uzyskać, dzięki przemożnym protektorom swego zakonu, miejsce na którem wznosi się dzisiejszy ich kościół. Kamień węgielny pod przyszłą budowę poświęcił arcybiskup Jan Zamojski w r. 1610, a w dwadzieścia lat później zostały zasklepione mury kościoła. Styl kościoła barokowy, właściwy w ogóle wszystkim kościołom Jezuickim. Jestto jeden z największych kościołów we Lwowie; może bowiem pomieścić 3500 osób, a 1500 na obszernych galeryach biegnących dokoła naw bocznych. Kościół ozdobiony był dawniej wieżą, najwyższą we Lwowie. Przetrwała ona do r. 1830, w którym rząd austryacki kazał ją znieść z obawy, aby nie runęła.

W r. 1740 z okazyi fundacyi osobnej kaplicy św. Benedykta przez Jerzową Dzieduszycką, wnętrze kościoła zostało gruntownie przerobione, przyczem ściany i sklepienia odmalował al fresco słynny wówczas artysta malarz Jan Eckstein rodem z Berna na Morawach. Freski te zachowały się po dzień dzisiejszy.

Po kasacie zakonu Jezuitów w r. 1778, rząd zabrał kollegium i kościół. Kollegium to mieszczące szkoły niższe i akademię Jezuicką, obejmowało cały kompleks budynków dzisiejszej dyrekcyi skarbowej i sądu krajowego. Kościół oddany został na potrzeby wojska. Po wskrzeszeniu zakonu jezuitów, kościół oddany im został z powrotem za staraniem głównie arcyks. Ferdynanda d'Este i arcybiskupa Franciszka Piszteka w r. 1838." (Franciszek Jaworski: Przewodnik po Lwowie i okolicy..., Lwów ok. 1910)

"Po II wojnie światowej kościół został zamknięty przez władze sowieckie i zamieniony na magazyn książek i czasopism. Po ogłoszeniu niepodległości Ukrainy magazyn przejęła Biblioteki im. W. Stefanyka, zawierająca m.in. zbiory dawnego Ossolineum. Wnętrze świątyni, niezabezpieczone i niekonserwowane w okresie powojennym ulega powolnej dewastacji. Z inicjatywy Lwowskiej Rady Miejskiej podjęta została w 2010 r. decyzja o otwarciu kościoła jako greckokatolickiej świątyni garnizonowej, a jesienią następnego roku wojsko podjęło ewakuację zbiorów do nowych magazynów. Otwarcie kościoła jako świątyni greckokatolickiej odbyło się dnia 6 grudnia 2011 roku, w 20. rocznicę powstania Sił Zbrojnych Ukrainy." (Wikipedia).

• Dodano do galerii Rozmiar: 3,6 MBWyświetleń: 1757 (#2355)
Wnetrze XVI-wiecznej prawosławnej Cerkwi Zaśnięcia Matki Bożej, popularnie zwanej Cerkwią Wołoską, na Starym Mieście we Lwowie. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Wnetrze XVI-wiecznej prawosławnej Cerkwi Zaśnięcia Matki Bożej, popularnie zwanej Cerkwią Wołoską, na Starym Mieście we Lwowie.

"Cerkiew miejska istniała wtem miejscu od najdawniejszych czasów. Po wielkim pożarze Lwowa w r. 1525 spłonęła ona także; pozostałe jeszcze ale mocno nadniszczone mury podtrzymano, pokryto od biedy i używano tak zakonserwowanej ruiny nadal do celów liturgicznych, jednakże w r. 1547 przepalone mury rozpadły się i musiano nareszcie przystąpić do budowy nowej świątyni, którą wzniósł architekt współczesny Piotr Italczyk, kosztem wojewody, czyli hospodara wołoskiego Aleksandra Łopuszanina. W r. 1561 i ta cerkiew padła ofiarą płomieni, a na jej miejscu stanęła cerkiew nowa, dzisiejsza "wołoska" wzniesiona również dzięki prawdziwie wspaniałomyślnej ofiarności wojewodów mołdawskich, tych najwierniejszych protektorów Rusi halickiej, a specyalnie Rusinów lwowskich i głównego ogniska ich wyznania i narodowości, Stauropigii. Na czele budowy stał najsłynniejszy architekt swojego czasu Paweł Rzymianin, mając do pomocy Wojciecha Kapinosa i Ambrożego Przychylnego mistrzów lwowskich.

[...] skonstatować należy, za wszystkimi, którzy kiedykolwiek o niej pisali, że jestto najpiękniejsza ze świątyń lwowskich. [...]

Do wnętrza cerkwi wchodzi się od ulicy i wstępuje w przedsionek o sklepieniu krzyżowem, nad którem wznosi się jedna z kopuł. Nawa czworoboczna o czterech toskańskich słupach, którym przy ścianach odpowiada tyleż pilastrów. Nad tymi czterema słupami wywiedziona jest kopuła górna środkowa o czterech oknach, ozdobiona dwoma gzymsowymi fryzami. Wzdłuż chóru muzycznego i obok bocznych ścian nawy biegnie galerya spełniająca zadanie empory. Tęcza nad carskimi wrotami oddziela nawę od absydy nad którą rozpięta jest trzecia kopuła." (Franciszek Jaworski: Przewodnik po Lwowie i okolicy..., Lwów ok. 1910).

• Dodano do galerii Rozmiar: 3,7 MBWyświetleń: 1547 (#2444)
Pokaż lokalizację wszystkich panoram
Kontakt
Zainteresowany?
Napisz maila na adres
panoramy@zbooy.pl
Najnowszy komentarz
Niedziela, 21 sierpnia 2016: Utworzony w 2009 roku symboliczny cmentarz ofiar Tatr Zachodnich na słowackiej Zwierówce
Zwierówka: symboliczny cmentarz
Da się tym niebieskim hashem pod opisem i tagami :-) Tak czy siak, znalazłem zdjęcie, o które chodziło. Widoki rzeczywiście lepsze... (zbooy)
© Szymon "Zbooy" Madej
2005–2017