Nie działa? Zainstaluj DevalVR, QT lub Flash  polski English Feed RSSŚledź nas na TwitterzeŚledź na Pintereście
Szukaj w panoramach:
»
Wnętrze XVIII-wiecznej drewnianej cerkwi pw. Przemienienia Pańskiego w Czerteżu koło Sanoka. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Wnętrze XVIII-wiecznej drewnianej cerkwi pw. Przemienienia Pańskiego w Czerteżu koło Sanoka.

"Cerkiew została wzniesiona w 1742 r. staraniem Jana Pacławskiego, miejscowego parocha. Gruntownie remontowana w 1836 r. — pierwotne kopuły nad prezbiterium i nawą zamieniono wówczas na dachy dwuspadowe, a wewnątrz pomieszczeń wprowadzono pozorne sklepienia kolebkowe. Dalsze remonty miały miejsce w latach 1921, 1967 i 1998. W 1946 r. cerkiew zamieniono w kościół rzymskokatolicki. Po remoncie w 1967 r. władze planowały mimo sprzeciwu wiernych urządzić w świątyni muzeum. W Boże Narodzenie tego roku parafianie siłą sforsowali zamknięte drzwi, a wiosną 1968 r. obiekt przywrócono do kultu. Gdy w 1995 r. ukończono nowy, murowany kościół (po przeciwnej stronie szosy), cerkiew wróciła w ręce grekokatolików. Jest to wyjątkowo piękna świątynia, nawiązująca do architektury najstarszych drewnianych cerkwi ruskich." (Cerkwie drewniane Karpat, Pruszków 2003)

We wnętrzu wciąż brakuje ikonostasu, wywiezionego jakiś czas temu do muzeum w Sanoku, jednak opiekujący sie cerkwią pan Jan przekonuje, że już w przyszłym roku wróci on na swoje miejsce. Na ścianach nawy odnowione niedawno polichromie, przedstawiające św. Olgę i św. Włodzimierza Wielkiego.

• Dodano do galerii Rozmiar: 3,8 MBWyświetleń: 6321 (#519)
Cerkiew Przemienienia Pańskiego w CzerteżuKrzyże na cerkwi w CzerteżuPo cerkwi w Czerteżu oprowadza pan Jan HałajcioMalowidło na antependium ołtarza w cerkwi w CzerteżuMalowidło na antependium bocznego ołtarza w cerkwi w CzerteżuFragment inskrypcji nad wejściem do cerkwi w CzerteżuOkucie drzwi do cerkwi w CzerteżuTablica na cerkwi w Czerteżu
Drewniana cerkiew pw. Opieki Bogarodzicy w Owczarach w Beskidzie Niskim. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Drewniana cerkiew pw. Opieki Bogarodzicy w Owczarach w Beskidzie Niskim.

"Cerkiew powstała w 1653 r. i przez wieki ulegała licznym przebudowom. Z oryginalnej budowli do dziś dzień zachowała się jedynie nawa oraz portal zachodni, który przeniesiono do obecnego, później zbudowanego babińca. W 1710 r. w miejscu pierwotnego prezbiterium zbudowano obecne prezbiterium wraz z zakrystią. W 1783 r. dostawiono wieżę, która najprawdopodobniej obejmowała wówczas słupami stary babiniec. Jej budowniczymi byli Dymitr Dekowekin i Teodor Rusynko z Varadki, o czym świadczy podpis na belkach wieży (większość opracowań wymienia Teodora Rusinkę z Biesiadki, lecz jest to błędne odczytanie napisu). W 1870 r. powiększono babiniec do szerokości nawy, tak że słupy wieży mieszczą się obecnie w jego wnętrzu. Od tego czasu cerkiew kilkakrotnie remontowano; [...] W 1995 r. cerkiew w Owczarach wraz z kościołem w pobliskiej Sękowej otrzymała prestiżową nagrodę Prix Europa Nostra za najlepiej utrzymaną budowlę zabytkową.

Od 1947 r. cerkiew jest użytkowana jako kościół rzymskokatolicki, filia parafii w Sękowej. Po 1956 r., gdy do wsi powróciła część dawnych mieszkańców, sporadycznie odprawiano tu nabożeństwa greckokatolickie. Dopiero od 1998 r. są one odprawiane regularnie (ksiądz dojeżdża z Łosia nad Ropą).

Między prezbiterium a nawą ikonostas z XVIII w. Znajdujące się w nim ikony pochodzą prawdopodobnie z dwóch warsztatów malarskich. Ikony namiestne (Przemienienie na Górze Tabor, Matka Boża z Dzieciątkiem, Chrystus Nauczający i Opieka Matki Bożej), prazdniki, medaliony z wrót carskich i malowidła na cokole ikonostasu powstały prawdopodobnie w 1712 r. i są dziełem znanego malarza Jana Medyckiego. [...] Pozostałe ikony — dzieło nieznanego twórcy — pochodzą z 1756 r. Poniżej głównej ikony Deesis rzadko spotykana ikona Chrystusa w Grobie oraz dwa przedstawienia zmierzających do Grobu apostołów i niewiast.

Pośrodku prezbiterium ołtarz główny. Przy ścianie wschodniej niewielki ołtarzyk z ikoną Chrystusa Nauczającego z XVII w., pochodzącą prawdopodobnie z pierwotnego ikonostasu. W ołtarzu bocznym przy ścianie północnej nawy XVII-wieczna ikona Matki Bożej z Dzieciątkiem w metalowej sukience. Przy ścianie południowej barokowy ołtarz z dużą ikoną św. Mikołaja z początku XVIII w." (Cerkwie drewniane Karpat, Pruszków 2003).

• Dodano do galerii Rozmiar: 4,3 MBWyświetleń: 11031 (#87)
Wnętrze drewnianego kościoła w Sękowej. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Wnętrze drewnianego kościoła w Sękowej.

"Schodząc po równi Magury Wątkowskiej do Gorlic, napotykamy wystający z wysokich topól strzelisty, gontowy dach. To wykonany z ręcznie ciosanych bierwion kościół św. św. Filipa i Jakuba Apostołów w Sękowej (patronów wędrowców), wzniesiony około 1520 r., późnogotycki, zrębowy, jednonawowy i orientowany, z drewna modrzewiowego. Otoczony jest rzędami podcieni (sobotami) podobnie jak kościółek w Lipnicy Murowanej. Układ przestrzenny wnętrza nie przetrwał w pierwotnej postaci. Zniszczony został przez wojska austro-węgierskie w czasie kampanii gorlickiej I wojny światowej, które urządziły tu stajnię, a drewno przeznaczyły na budowę umocnień obronnych! Kościół odrestaurowano w 1918 r. W świątyni zachowały się jedynie późnogotyckie portale, chrzcielnica z 1522 r., późnorenesansowy ołtarz z XVII wieku oraz polichromia. U stropu charakterystyczna belka tęczowa z krucyfiksem. Świątynia została uhonorowana w 1994 r. przez organizację Europa Nostra za wzorową konserwację. Obiekt wpisany na listę UNESCO w 2003 r." (Tekst z ulotki Sękowa — obiekt na liście UNESCO).
• Dodano do galerii Rozmiar: 3,5 MBWyświetleń: 10886 (#96)
Kościół w Sękowej: rzeźba św. Andrzeja (XVII w.) w głównym ołtarzuKościół w Sękowej: barokowy obraz - stacja Droga KrzyżowejKościół w Sękowej: rok 1522 wykuty na późnogotyckiej kamiennej chrzcielnicyW kościele w SękowejKościół w Sękowej: krucyfiks na belce tęczowej
Wnętrze gotyckiego kościoła Santi Giovanni e Paolo w dzielnicy Castello w Wenecji. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Wnętrze gotyckiego kościoła Santi Giovanni e Paolo w dzielnicy Castello w Wenecji.

Bazylika mniejsza Santi Giovanni e Paolo, zwana w weneckim dialekcie San Zanipolo, to jeden z największych kościołów w mieście. Poczynając od XV wieku odbywały się tu ceremonie pogrzebowe wszystkich dożów; wewnątrz spoczywa ich aż dwudziestu pięciu.

W 1246 roku doża Jacopo Tiepolo podarował bagnisty teren zakonowi dominikanów po tym, jak przyśniło mu się przelatujące tędy stado białych mew. Pierwszy kościół stanął tu pod koniec XIII wieku, ale szybko okazał się zbyt mały, więc zastąpiono go większą budowlą, ukończoną ostatecznie w 1430 roku. Patronami kościoła nie są wbrew pozorom apostołowie Jan i Paweł, ale dwaj rzymscy żołnierze, III-wieczni męczennicy (świątynia pod ich wezwaniem stoi także w Rzymie, na stokach wzgórza Celio).

• Dodano do galerii Rozmiar: 4,4 MBWyświetleń: 3089 (#1921)
Bilet do kościoła Santi Giovanni e Paolo, WenecjaKościół Santi Giovanni e Paolo, WenecjaKościół Santi Giovanni e Paolo, WenecjaKościół Santi Giovanni e Paolo, WenecjaKościół Santi Giovanni e Paolo, WenecjaKościół Santi Giovanni e Paolo, Wenecja: grobowiec doży Tommasa Moceniga (1423)Kościół Santi Giovanni e Paolo, WenecjaKościół Santi Giovanni e Paolo, Wenecja: fragment grobowca doży Pietra Mocenigo (1481)Kościół Santi Giovanni e Paolo, Wenecja: grobowiec doży Pietra Mocenigo (1481)
XIV-wieczny kościół pw. Wszystkich Świętych w Krościenku nad Dunajcem. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
XIV-wieczny kościół pw. Wszystkich Świętych w Krościenku nad Dunajcem.

"W prostocie swej bryły przechował kościół tradycje gotyckie: węższy prostokąt tworzy prezbiterium, nieco szerszy i większy to nawa, od północy zakrystia, od zachodu późniejsza, kwadratowa i masywna wieża. Miękkości i malowniczości dodaje sylwecie bardzo piękny barokowy hełm na wieży i wieżyczka na sygnaturkę. Jasiek ciągnie nas do wnętrza. Jest tu cicho i pusto, brzydkie ołtarze, brzydkie ławki zniechęcają na pierwszy rzut oka, zdawałoby się, iż miejsce to zatraciło wszystkie elementy stylowe." (Hanna Pieńkowska, Tadeusz Staich: Drogami skalnej ziemi, Kraków 1956).
• Dodano do galerii Rozmiar: 3,7 MBWyświetleń: 4411 (#1353)
Strona
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
Pokaż lokalizację wszystkich panoram
Kontakt
Zainteresowany?
Napisz maila na adres
panoramy@zbooy.pl
Najnowszy komentarz
Środa, 13 października 2010: Cel naziemny na poligonie lotniczym Axalp-Ebenfluh w Alpach Szwajcarskich tuż po zakończeniu pierwszego dnia corocznych ćwiczeń Axalp 2010
Poligon Axalp-Ebenfluh (2)
1st you have made so good and nice pictures of the airshow. 2nd I cant believe what you are holding there in front of a sign saying not to touch any remainings of ammo. How stupid (sorry) is this? Its dangerous, look at the one whos holding the yellow shell, this is most prob a HEI round; because of people like you, all the show get more and more restricted. Can you imagine what it means [...] (Andy)
© Szymon "Zbooy" Madej
2005–2017