Nie działa? Zainstaluj DevalVR, QT lub Flash  polski English Feed RSSŚledź nas na TwitterzeŚledź na Pintereście
Szukaj w panoramach:
»
Niedzica - XIV-wieczny kościół parafialny pw. św. Bartłomieja, czyli nieznana rokokowa perła Polskiego Spisza. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Niedzica - XIV-wieczny kościół parafialny pw. św. Bartłomieja, czyli nieznana rokokowa perła Polskiego Spisza.

"Kościół wygląda jak wspaniały salon pełen rzeźb, światła, ruchu i ozdób. Głównym akcentem jest monumentalna konstrukcja ołtarza głównego, zajmująca całą ścianę i sięgająca po sklepienie. Mocne kręcone kolumny boczne podtrzymują wydatny gzyms, cechujący się bogatym, plastycznym ukształtowaniem. Jest on przerwany środkową, dwupiętrową częścią ołtarza, bogatą w drobne złocone ornamenty. Zamiast wewnętrznych kolumn - potężne, biało odziane postacie aniołów podtrzymują na głowach całą konstrukcję. [...] Ołtarz roi się od rzeźb. Są to anioły w locie, rozkoszne, uskrzydlone główki lub też bogata, drgająca życiem ornamentacja. Całość robi wrażenie plastyczne, nie liczące się z ciężarem postaci, z siłą przyciągania, z poczuciem równowagi lub też zmysłem konstrukcji. Jak gdyby człowiek znajdował najwyższą radość w przezwyciężaniu materii, w olśniewaniu widza swoją potęgą twórczą, a raczej potęgą Tego, którego sztuka ludzka miała chwalić. Było to więc egzaltowane, burzliwe oraz pompatyczne w bogactwie zwycięstwo idei, triumf i fanfary kontrreformacji. Ustawione kulisowo w nawie ołtarze boczne, o bogatej plastycznej dekoracji kolumn i gzymsowań, zdobione są nieco drobniejszą ornamentyką, przylegającą, przylepioną niemal do ich ścian. Tutaj cała uwaga skupia się na świetnych artystycznie, złoconych rzeźbach nadnaturalnej wielkości, przedstawiających świętych Joachima i Józefa oraz święte Rozalię i Apolonię w rozkołysanym ruchu, w ożywionych szatach, których fałdy są kształtowane szerokimi, pełnymi rozmachu cięciami dłuta." (Hanna Pieńkowska, Tadeusz Staich: Drogami skalnej ziemi, Kraków 1956).
• Dodano do galerii Rozmiar: 3,8 MBWyświetleń: 6461 (#428)
Dębno Podhalańskie - wnętrze kościoła św. Michała Archanioła. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Dębno Podhalańskie - wnętrze kościoła św. Michała Archanioła.

"Kościół w Dębnie jest jednym z najbardziej znanych i najcenniejszych kościołów drewnianych w Małopolsce. Legenda powiada, że wznieśli go zbójcy po tym, jak na drzewie ukazał im się Archanioł Michał. Główny zrąb kościoła (nawa, prezbiterium) powstał w 2. poł. XV w., w 1601 r. została dobudowana wieża.

Świątynia wzniesiona jest z drewna iglastego. Składa się z nawy, prezbiterium z przylegającą doń zakrystią oraz wieży. Nawę i prezbiterium nakrywa wspólny dach. [...] W świątyni zachowały się 3 gotyckie portale, dwa o łuku ostrym, a jeden o wykroju trójlistnym.

Wnętrze świątyni jest prawdziwym muzeum polichromii pokrywającej stropy, ściany prezbiterium i częściowo nawy, parapet chóru muzycznego, ambonę, ławy w prezbiterium, belkę tęczy. Wykonana została ona na przełomie XV/XVI w. za pomocą szablonów zwanych patronami. Do głównych jej elementów należą motywy roślinne, geometryczne, figuralne. Pojawiają się także sceny polowań oraz piękny orzeł jagielloński.

Do najcenniejszych elementów wyposażenia należą: rzeźba Chrystusa Ukrzyżowanego na belce tęczy z końca XIV w. oraz gotycki ołtarz główny. W jego polu środkowym znajduje się obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem, po jej bokach św. Michał Archanioł oraz św. Katarzyna. Na awersach skrzydeł widnieją postaci św. św. Jana Chrzciciela, Jana Ewangelisty, Mikołaja oraz Stanisława Biskupa. Na rewersach przedstawiono sceny Męki Pańskiej.

Ołtarze boczne są barokowe, znajdują się w nich posągi Matki Boskiej oraz świętych dziewic: Katarzyny, Barbary, Cecylii i Doroty pochodzące z 1. ćw. XV w.

W 2003 r. kościółek w Dębnie został wpisany na Listę Dziedzictwa Naturalnego i Kulturowego UNESCO." (Opis z ulotki promocyjnej Szlaku Architektury Drewnianej, Kraków 2008).

• Dodano do galerii Rozmiar: 3,4 MBWyświetleń: 10996 (#71)
Łopuszna koło Nowego Targu - drewniany kościół pw. Trójcy Świętej i św. Antoniego Opata z przełomu XV i XVI wieku. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Łopuszna koło Nowego Targu - drewniany kościół pw. Trójcy Świętej i św. Antoniego Opata z przełomu XV i XVI wieku.

"Wnętrze kościoła nie posiada dziś jednolitego charakteru; jest to efekt wywołany nieco przeciwstawnymi tendencjami konserwatorsko-artystycznymi: swoistą regotycyzacją i tradycją baroku. Gotycki charakter nadaje wnętrzu przed wszystkim wspaniały, choć wymiarami skromny tryptyk gotycki w ołtarzu głównym, rekonstruowana belka tęczowa oraz pozostałości starych malowideł na parapecie chóru; tradycje te akcentują również, w większości zrekonstruowane, malowidła patronowe na stropie wnętrza pod wieżą, powtarzające motywy pierwotnego stropu nawy i prezbiterium. Pozostałości baroku to przede wszystkim dwa ołtarze boczne i ambona, wreszcie wiele drobnych elementów rozmieszczonych we wnętrzu." (Marian Kornecki: Gotyckie kościoły drewniane na Podhalu, Kraków 1987).
• Dodano do galerii Rozmiar: 3,9 MBWyświetleń: 9561 (#129)
Kościół Trójcy Św. w Łopusznej: pole środkowe gotyckiego tryptyku koronacji NMPKościół Trójcy Św. w Łopusznej: św. Grzegorz i anioł u stóp Maryi w tryptyku koronacji NMPKościół Trójcy Św. w Łopusznej: podobizna św. Franciszka na skrzydle tryptyku koronacji NMPKościół Trójcy Św. w Łopusznej: podobizny św. Małgorzaty i św. Agnieszki w zwieńczeniu tryptyku koronacji NMPKościół Trójcy Św. w Łopusznej: oblicze Chrystusa na chuście św. Weroniki w predelli tryptyku koronacji NMPKościół Trójcy Św. w Łopusznej: podobizny św. Andrzeja i św. Piotra w predelli tryptyku koronacji NMPKościół Trójcy Św. w Łopusznej: podobizny św. Pawła i św. Jana w predelli tryptyku koronacji NMPKościół Trójcy Św. w ŁopusznejKościół Trójcy Św. w ŁopusznejKościół Trójcy Św. w ŁopusznejKościół Trójcy Św. w Łopusznej: zwieńczenie bocznego ołtarza
Strona
1 2 3 4 5 6 7
Pokaż lokalizację wszystkich panoram
Losowa panorama
Kontakt
Zainteresowany?
Napisz maila na adres
panoramy@zbooy.pl
Najnowszy komentarz
Niedziela, 28 maja 2017: Wysoki Wierch (899 m) w Małych Pieninach jest popularnym celem dla fotografów polujących na wschód słońca
Wschód słońca na Wysokim Wierchu
Tutaj bardziej chyba chodziło o 'Alpenglow' lub właściwiej: Tatraglow?by grzanek (rezerwuję wyłączne prawo do tego neologizmu) :) (grzanek)
© Szymon "Zbooy" Madej
2005–2016