Nie działa? Zainstaluj DevalVR, QT lub Flash  polski English Feed RSSŚledź nas na TwitterzeŚledź na Pintereście
Szukaj w panoramach:
»
Teplice nad Metują - pod kościołem św. Wawrzyńca. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Teplice nad Metują - pod kościołem św. Wawrzyńca.

Barokową świątynię w tym sennym miasteczku postawiono w 1724, staraniem niejakiego Jana Straki z Nedabylic, na miejscu dawnego drewnianego kościoła. Na wieży ocalał do dziś najstarszy z dzwonów, z roku 1513. Budynek w prawo od kościoła to plebania - stoi przed nią piaskowcowa kolumna wotywna z 1694 roku; w niepozornym budynku po lewej mieści się znany sklep sportowy Redpoint.
• Dodano do galerii Rozmiar: 2,5 MBWyświetleń: 5101 (#1155)
Teplice - pamiątkowa pieczątka
Wnętrze bazyliki św. Wawrzyńca, najstarszego kościoła Mediolanu we Włoszech. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Wnętrze bazyliki św. Wawrzyńca, najstarszego kościoła Mediolanu we Włoszech.
• Dodano do galerii Rozmiar: 4,3 MBWyświetleń: 4025 (#1732)
Bazylika San Lorenzo w MediolanieBazylika San Lorenzo w Mediolanie
Wnętrze bazyliki św. Wawrzyńca za Murami (San Lorenzo fuori le mura) w Rzymie. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Wnętrze bazyliki św. Wawrzyńca za Murami (San Lorenzo fuori le mura) w Rzymie.

"To, co mamy przed sobą, nie jest podobne do znanego schematu. Nawa jest ogromna, obrzeżona gigantycznymi kolumnami — i nie kończy się absydą, tylko po łuku triumfalnym biegnie dalej i zamyka się ścianą z oknami. Jak gdyby połączyć dwa kościoły skierowane w przeciwną stronę. Dokładnie to.

Wszystko zaczęło się od męczeństwa diakona Wawrzyńca i przeniesienia jego grobu przez Konstantyna do nowo zbudowanej bazyliki. Ale okazało się, że wody podziemne naruszają fundamenty. W VI wieku papież Pelagiusz II decyduje o postawieniu tuż obok nowej świątyni z relikwiami — tak powstaje najstarsza część, zachowana. Budowla z czasów Konstantyna jakiś czas jeszcze działała, potem znikła bez śladu. Napływ wiernych do grobu świętego ciągle wzrastał i w XIII wieku Honoriusz III postanawia kościół powiększyć. Nie naruszając dawnego (z wyjątkiem zburzonej absydy...), dodając dalszy ciąg nawom i zamykając je portykiem, przez który dziś wchodzimy. Poprzednia świątynia patrzyła na północ, ta będzie skierowana na południe. W ten sposób otrzymaliśmy ogromną przestrzeń, gdzie wzrok nie jest zahamowany przez wybitą złotem czaszę, a trafiając na okna, może podjąć imaginacyjną wędrówkę dalej. Stara i nowa część nie są identyczne, mają nieco różny nastrój, ale ta dwudzielność, z pauzą przy dawnym i zachowanym łuku triumfalnym, układa się znakomicie w jedną świątynię. Architekci epoki popełnili nieduży błąd, czy też mieli jakieś powody, aby nowa część nie leżała dokładnie w linii prostej wobec starej — zaplanowali lekkie odchylenie osi. Gdy patrzymy od progu, trudno to stwierdzić gołym okiem, ale w mżącej jasności za ołtarzem, ustawionym pod łukiem, jest jakaś niecodzienna atmosfera. Dopiero narysowany plan pokazuje ugięcie osi, jakby chodziło o działanie jakiejś siły magnetycznej. Połączenie dwóch gmachów zostało zinterpretowane funkcjonalnie: nowsza część, czyli bazylika honoriańska, to przestrzeń, gdzie gromadzą się wierni. Część pelagiańska to chór, prezbiterium, miejsce dla duchownych zamknięte katedrą, czyli marmurowym tronem biskupim." (Ewa Bieńkowska: Spacery po Rzymie, Warszawa 2010).

• Dodano do galerii Rozmiar: 4,5 MBWyświetleń: 2955 (#2092)
Strona
1
Pokaż lokalizację wszystkich panoram
Kontakt
Zainteresowany?
Napisz maila na adres
panoramy@zbooy.pl
Najnowszy komentarz
Czwartek, 2 listopada 2017: Na murach pałacu Pena w portugalskiej Sintrze
Palácio da Pena
Czy to już jest koniec? :( (widz)
© Szymon "Zbooy" Madej
2005–2017